Wybraliśmy się wreszcie z Maćkiem na imprezę (!). Imprezę

zorganizowano pod patronatem PokerStars, a że to firma solidna (a i podobno

największy poker room na świecie), można się było spodziewać co najmniej jednej

atrakcji. Atrakcją okazała się Dita von Teese: ta powabna i ze wszech miar

uwielbienia godna istota bowiem rozebrała się przed licznie zgromadzoną

publicznością w sposób nad wyraz frywolny i ujmujący. Później jednakże impreza

przestała mnie już interesować, a to przez niezgłębione ciemności, tłok oraz nazbyt

głośną muzykę, których to nie rekompensowały nawet darmowe drinki (ani bez

przerwy całujący się ze swoją dziewczyną przy barze Dario Minieri). Najwyraźniej

jestem już za stara, bo naprawdę średnio bawią mnie próby przekrzyczenia

hałaśliwych dyskotekowych kawałków, niemożność swobodnego przemieszczania się,

a do tego widzenie ograniczone do zera. To ja już wolę grać w pokera?

W pokera zresztą rzeczywiście trochę tu pograłam, jednak

pomimo żenująco niskiego poziomu przeciwników, kokosów jak na razie jeszcze się

nie dorobiłam. Okazuje się, że standardowy Amerykanin siedzący przy stole na

najniższych dostępnych stawkach czy w tanich turniejach jest najczęściej dumnym

z siebie przedstawicielem ?calling stadion?, a jednak, o ironio, tenże sam

Amerykanin dysponuje o wiele większą dawką szczęścia niż mnie dane było

kiedykolwiek mieć. Nie będę narzekać, bo i tak wszędzie dookoła narzekań na

kapryśną fortunę pełno, powiem tylko, że jeszcze nie padło moje ostatnie w tym

temacie słowo. W ramach ciekawostki mogę za to dodać, iż raz znalazłam się przy

stole z samą?Barbarą Enright (pierwsza kobieta, która zaczęła grać na WSOP). Co

dziwne, ta sama Barbara grała później w Main Evencie, cóż zatem zawiodło ją do

stołu 1/2 w Binion?s? Czyżby melancholijne wspomnienia? Zresztą nie ona jedna

spośród uczestników World Series korzysta z dobrodziejstw owych cokolwiek

skromnych stawek. Innym razem z kolei dane mi było dzielić stół aż z dwoma z

nich na raz! Niestety żaden nie powalił mnie swoimi umiejętnościami na kolana,

co tylko udowadnia, iż dostanie się do Main Event za pośrednictwem satelity

leży w zasięgu ręki każdego choćby średnio dobrego pokerzysty. Oby w przyszłym

roku tych z Polski grało jak najwięcej! Na zdjęciu poniżej jeden z tychże orłów ?

jego sąsiadem jest akurat sam David Sklansky.

Wszyscy ludzie w Vegas tymczasem są pogodni, radośni i

czasem nawet aż nazbyt szeroko uśmiechnięci, wszyscy ? z wyjątkiem pewnego

kierowcy. Gdy wybieraliśmy się na wspomnianą wcześniej imprezę PokerStars, postanowiliśmy

złapać taksówkę, po czym już w środku wdaliśmy się z Maćkiem w zwyczajową

rozmowę kategorii ?bla bla bla?. W pewnej chwili z nudów zainteresowałam się na

głos, czy widoczne wszędzie przybytki o wdzięcznej nazwie ?Gentelmen?s club? to

po prostu zwykłe agencje towarzyskie, gdy jednak Maciek nie był w stanie

udzielić mi odpowiedzi, postanowiłam skonsultować nurtującą mnie kwestię z

taksówkarzem. Kierowca odpowiedział mi grzecznie, iż są to w rzeczywistości

kluby ze striptizem, po czym?zaczął nagle mówić po polsku (!). Okazało się, że

z Polski wyjechał w 89 roku, w Vegas mieszka od lat 14-stu i doprawdy od razu

poczuliśmy się jak w kraju: z jego ust nie wydobyło się bowiem ani jedno

pozytywne stwierdzenie, przebłysk radości życia, czy przynajmniej brak poczucia

głębokiego nieszczęścia; miast tego uraczył nas serią narzekań, jak to w Vegas

wszystko podupada, ludzie nie mają pieniędzy i w ogóle źle, a nawet gorzej i co

on tu właściwie robi. Najwyraźniej zrzędzenie mamy tak głęboko zakorzenione w

wymazać?

I wreszcie słowo (ostatnie już) w kwestii komentarzy

rozpatrujących moją garderobę/figurę/postawę czy co tam jeszcze przyjdzie Wam

do głowy roztrząsać: otóż nie jestem własnością publiczną, Dodą Elektrodą czy

reporterką ?Wiadomości?, robimy te filmiki czysto amatorsko, dlatego też nie

życzę sobie, aby traktowano mnie przedmiotowo. To jest portal pokerowy, w

związku z czym analizowanie, czy aby dobrze stoję, jestem właściwie ubrana albo

pokazuję swoją figurę od (nie)korzystnej strony wydaje mi się zbytecznym odbieganiem

od tematu. Nie przyjechałam tutaj, żeby się wdzięczyć przed obiektywem ? naszym

zadaniem jest przeprowadzanie wywiadów, pisanie relacji oraz pokazanie, jak

wygląda Vegas. I jeszcze jedno: czy gdyby przed kamerą stał osobnik płci

męskiej, też mielibyście tyle zastrzeżeń co do jego osoby?