Ale od początku? Z podróży wolę zapamiętać tylko to, jak to w hotelu przy lotnisku w Amsterdamie recepcjonista, który spisywał moje dane z paszportu, z uroczym refleksem bezmyślności na twarzy zapytał: ?Warsaw ? is that your name??. Do tego może jeszcze fakt, iż w samolocie do Cincinnati (tak? to tam właśnie przesiadaliśmy się, żeby dotrzeć do Denver; do Denver lecieliśmy po to, aby trafić stamtąd do Los Angeles; w Mieście Aniołów zaś znaleźliśmy się w celu wynajęcia samochodu i pokonania nim brakujących 450 km do Vegas) można było?grać w pokera z współpasażerami. Co prawda tylko w wersji Limit i oczywiście na pieniądze wirtualne, gdzie w szczytowym momencie gry przy stole siedziało zaledwie 5 osób (w tym Maciek i ja), no ale liczy się przede wszystkim symbolika: lecimy pisać o pokerze i już w samolocie w pokera gramy. Na resztę godzin podróży opuszczam miłościwie zasłonę zapomnienia.

Gdy dotarliśmy do Los Angeles, planowo mieliśmy od razu jechać do Vegas, ponieważ jednak nie zdałam byłam egzaminu z prawidłowego użytkowania mapy i przekazywania kierowcy informacji w niej zawartych, skutkiem czego było wyprowadzenie nas na manowce w kierunku Hollywood, postanowiłam fakt ów wykorzystać i namówić Maćka na próbę kamery właśnie tam. Po błądzeniu przez kolejną godzinę (przy czym coś niecoś zaczynałam już z mapy rozumieć), trafiliśmy wreszcie na Hollywood Boulevard i to tam właśnie popełniliśmy pierwszy testowy filmik. Wkrótce premiera.

Jak opisać Vegas? Czy w ogóle można to zrobić, nie uciekając się przy tym do tak wyświechtanych określeń jak: ?kolorowe?, ?rozświetlone?, ?intensywne?, czy też tych pretensjonalnych typu: ?pociągająco kiczowate?, ?zapierające dech? bądź ?miasto grzechu??

Doprawdy nie jest to zadanie łatwe, szczególnie jeśli nigdy wcześniej nie postawiło się nogi na ziemi nie europejskiej? Monte Carlo było miejscem, gdzie hazard stanowi wykwitną, niemal elitarną rozrywkę. W Vegas jadasz hazard na śniadanie, opychasz się nim na obiad, a potem poprawiasz kolacją! Hazard to przygoda dla całych rodzin ? tutaj nawet lizaki są w kształcie kości do gry, a głowę można wygodnie ułożyć na poduszkach uszytych na wzór kasynowych chipsów! W supermarketach sprzedaje się żetony na sztuki i na walizki, a wybór kart w którymkolwiek z nich często jest dużo lepszy niż u nas w sklepach specjalistycznych; na byle stacji benzynowej można sobie pograć w video pokera, a powietrze zawiera więcej uwolnionego radosnego ryzyka niż tlenu. Do tego jest gorące. Niemożliwie gorące, w efekcie czego po mieście leniwie się przechadza - w końcu ruletka nie przestanie się kręcić, więc pośpiech jest tu zbędny?

W kasynie nie tylko się gra: kasyna to miejsce na zakupy w sklepach z ubraniami, zabawkami, pamiątkami i jedni Amerykanie wiedzą co jeszcze, konsumuje się tutaj najprzeróżniejsze kuchnie, a wieczorem możemy pójść na koncert, show czy dyskotekę.

Byliśmy dzisiaj w Rio: Maciek świadkiem, że z wrażenia aż zaniemówiłam, a przesadnie często mi się to nie zdarza. To miejsce jest ogromne, ekscytujące i nie przestaje kusić, a gdy wreszcie trafiliśmy do kompleksu WSOP, gdzie akurat trwał turniej H.O.R.S.E za 50 tysięcy, zaczęłam piszczeć. Chyba. I wreszcie zobaczyłam Hellmutha na żywo: wygląda starzej i jest bardziej zblazowany, ale za to trafiłam akurat na moment, gdy się uśmiechnął. Z wyższością. A tymczasem od jutra rana (naszego rana ? w Vegas cofamy się o 9 godzin) zaczynamy intensywne zbieranie materiałów. Będzie się działo!