Ręce startowe

Wszystko byłoby dobrze gdyby nie fakt, że po 3 miesiącach coś zaczęło mi nie pasować. Zebrałem już trochę doświadczenia i instynkt podpowiadał mi, że jakoś inaczej należy grać. Jeszcze raz spojrzałem na swoją pomiętą i mocno już zużytą tabelkę by zobaczyć małymi literkami przypisek na dole: Limit Texas Holdem Opening Hands... LOL! Tak, to były czasy gdy limit był grą bardziej powszechną, więc siłą rzeczy oferowane materiały dotyczyły głównie limita. A że ta gra bardzo różni się od No Limit domyślacie się zapewne, że tabelka nie była idealna. Gdybym miał wtedy taką dobrą tabelkę do No Limit na pewno mój proces uczenia się dobrej gry byłby szybszy.

Oczywiście nic nie jest tutaj takie łatwe, gdyż jest wiele czynników wpływających na rozgrywane ręce: przede wszystkim umiejętności gracza, potem poziom i agresywność przeciwników, ilość graczy przy stole, wielkości stacków graczy itd. Zerknąłem nawet ostatnio na parę prób przygotowania takich tabel w różnych materiałach i żadna nie przypadła mi do gustu. Niektóre były zbyt skomplikowane a inne były wyraźnie skierowane na gracza zaawansowanego, który i tak już wie jakie ręce ma grać. Tak więc postanowiłem przygotować coś, co uwzględni fakt niskich umiejętności początkujących graczy oraz słaby poziom przeciwników grających na niskich stawkach. Przygotowałem tylko jedną prostą tabelkę, ale posiada ona trzy integralne części opisowe:

1. Kluczowe założenia do tabeli

2. Opis i uwagi do tabeli

3. Komentarze jak modyfikować ręce startowe na bazie tabelki podstawowej wraz ze wzrostem umiejętności gracza oraz środowiska w jakim gra (poziom przeciwników).

Zacznijmy od założeń:

1. Ręce startowe do Texas Holdem No Limit na pełnych stołach 9 osobowych

2. Poziom gracza jest bardzo początkujący, jego umiejętności gry po flopie są niskie

3. Poziom przeciwników jest niski (loose/passive)

4. Gracz oraz większość przeciwników gra z pełnym buyinem (100 lub więcej Big Blindów)

Tabela rąk startowych:

Na miejscu 1 (Seat 1) gramy rozpisane ręce. Zaczynając od Seat 2 dodajemy ręce. Czyli Seat 2 gramy wszystko co w Seat 1 plus to co dodane w Seat 2 itd.

Seat 1 ? AA-22 (wszystkie pary) AKs, AK, AQs

Seat 2 ? AQ, AJs

Seat 3 ? AJ, ATs, KQs

Seat 4 ? KQ, KJs, QJs

Seat 5 ? AT, Axs, QJ, KJ, KJs

Cutoff - KTs, QTs, JTs

Button ? KT, QT, JT

Opis i uwagi do tabeli:

1. Wprawne oko od razu zauważy, że polecam grać wszystkie pary nawet z pierwszej pozycji, natomiast stosunkowo niewiele rąk dodaję w późnych pozycjach, gdzie zaawansowany gracz powinien grać więcej układów. Zgadza się, ale zakładając niskie umiejętności początkującego gracza przy grze po flopie ograniczyłem układy, które mogą wpędzić w kłopoty. Czyli wszystkie niskie karty łącznie z suited connectorami .

2. Pary są bardzo łatwymi układami do gry. W przypadku trafienia seta stają się bardzo mocnym układem i należy je mocno obstawiać, w przypadku nie trafienia seta należy spasować po flopie (dotyczy niskich i średnich par od TT do 22). Dodatkowo pasywność przeciwników sprawia, że zwykle w puli będzie dużo graczy ale nie będzie za dużo podbić. To jest wymarzona sytuacja do rozgrywania niskich par, gdyż wtedy jest duża szansa, że ktoś z przeciwników zapłaci za trafionego seta. Żeby się to opłacało należy grać z pełnym stackiem (kluczowe założenie opisane powyżej), ponieważ tylko wtedy można dużo wygrać z tym setem.

3. Pozostałe układy ograniczają się do wysokich kart, przy czym należy pamiętać, że przy agresywnej grze przeciwnika karty typu (KQ KJ i stole Kxx) nie stanowią bardzo silnej ręki i należy je rozgrywać ostrożnie. Przeciwnik może mieć lepszego kickera lub inną mocniejszą rękę.

4. Niskie pary należy limpować (tylko sprawdzać) z wczesnych pozycji, w przypadku pozostałych rąk, jeśli nikt jeszcze nie wszedł do puli należy podbić (z wczesnej pozycji te ręce są po prostu bardzo dobre, a z późnej warto podbić aby zgarnąć blindy lub mieć pozycje po flopie jeśli ktoś sprawdzi). Przeciwnicy na niskich stawkach są słabi i nie obserwują innych graczy, więc i tak nie zauważą, że jedynymi układami, z którymi limpujemy z wczesnych pozycji są niskie i średnie pary.

5. W przypadku limpów innych graczy podbijamy AA-JJ, AK, AQ i AJ. Resztę układów należy grać ostrożnie, przeciwnicy i tak pewnie nie spasują do naszego podbicia jeśli już coś dołożyli.

6. W przypadku wcześniejszego podbicia przebijamy z AA i KK (jeśli przeciwnik często podbija można go jeszcze przebić z QQ). Ręce typu AK, AQ i pary nadają się do sprawdzenia. Chyba że przeciwnik dużo podbił, lub ma mało żetonów i tylko my jesteśmy z nim w puli, wtedy należy spasować niskie pary gdyż nie da rady dużo od niego wygrać w przypadku trafienia seta.

7. Jeśli podbicie jest standardowe i przeciwnik ma pełny stack spokojnie należy go sprawdzać z wszystkimi parami w celu trafienia seta. Wtedy jest duża szansa, że przeciwnik ma dobrą rękę i nam zapłaci. Jeśli nie trafimy seta należy spasować. Jeśli podbicie przeciwnika już zostało sprawdzone to tym lepiej, więcej jest już w puli i więcej ?klientów? do opłacenia potencjalnego seta.

8. To nie jest w zakresie tego artykułu, ale przypominam, że podbicie powinno wynosić 3-4BB + 1BB za każdego limpera przed nami. Minimalne podbicia są błędem i nigdy nie powinny być stosowane. Przebicie z AA i KK też powinno być spore, mniej więcej 3xtyle ile podbił przeciwnik.

9. W przypadku 10 osobowego stołu z 1 i 2 pozycji należy grać te same ręce co z 1 pozycji na 9 osobowym stole.

10. Z blindów rozgrywamy tylko dobre ręce gdyż nie będzie pozycji po flopie. Można sprawdzać podbicia z parami (przy założeniach opisanych powyżej), ale już sprawdzenie podbicia z AT jest błędem.

Modyfikacje:

Wraz ze wzrostem umiejętności gracza może on:

1. Z późnych pozycji dodać do zakresu rąk suited connectory (ręce typu 98 w kolorze), ale tylko w przypadku limpów przeciwników i ostrożnej gry na flopie (szukamy stritów/kolorów a nie stołów typu: K94, gdzie można się wpakować w kłopoty). Dużo limperów = dużo graczy może zapłacić za strita.

2. W przypadku pasów do niego może podbijać z późnej pozycji (Button i Cutoff) jeszcze parę układów z zamiarem zgarnięcia blindów (np: A9, A8, J9 itp).

3. NIE powinien dodawać żadnych rąk z wczesnych pozycji.

Inne modyfikacje dla zaawansowanych i w trudniejszych grach:

1. W przypadku agresywnej gry przeciwników na wysokich stawkach należy pasować niskie pary z wczesnych pozycji gdyż rzadko uda się tanio zobaczyć flopa, a nawet jeśli tak to będzie mniej przeciwników i będą lepsi więc tak łatwo za seta nie zapłacą.

2. W przypadku agresywnych przeciwników często podbijających z późnych pozycji można takiego gracza przebijać (3bet) z szerszym zakresem rąk: nie tylko AA i KK, lecz też QQ-TT, AK, Aqs

Mam nadzieję, że ta tabela wraz z opisem pozwoli Wam na szybszą naukę skutecznej gry bez ?wpakowywania? się w niepotrzebne kłopoty z marginalnymi układami. Różnica między wygrywaniem a przegrywaniem to taka ?cienka czerwona linia?, czasem wystarczy zagrać te kilka rąk za dużo i już cała gra się nie klei i wyniki są złe.

Powodzenia!

Pozdrawiam,

Góral