Loose Play - Metoda czy Szaleństwo? 2

Styl, którego nauki się podjąłem jest często określany jako odpowiedni tylko i wyłącznie dla

dobrych graczy z dużym doświadczeniem, posiadających umiejętności ponad przeciętną. Być

może tak jest. Ja za takiego gracza się nie uważam, ale mimo wszystko wbiłem sobie do głowy,

że tylko takim stylem będę mógł coś osiągnąć w świecie opanowanym przez ?murków?, czyli

graczy rozgrywających tylko dobre, silne ręce. Miałem dosyć wyrzucania konektorów w kolorze

na byle podbicie! Chciałem zacząć szukać swojej szansy w niskich flopach, na których AK jest

gorsze od mojego 8 6! Chciałem zacząć trafiać kolory kartami typu J7 w treflach! Ileż to razy

mówiłem sam sobie pod nosem ?Cholera, właśnie wyrzuciłem przed flopem nutsa !?. Przyszła

pora na sprawdzenie tego w praktyce.

Przyznaję się bez bicia, że w teorii gry w pokera jestem raczej kiepski. Grałem intuicyjnie,

rzadko opierając swoją grę na ?szczegółach? typu pot odds czy ilość outów . Ważniejsza dla mnie

była zawsze raczej odpowiedź na pytanie ?Czy mam jeszcze szansę wygrać to rozdanie??. I od

niej zazwyczaj uzależniałem moje dalsze losy w poszczególnych rozdaniach. Tego typu

podejście w połączeniu z dość dobrym rozpoznawaniem reakcji graczy było podstawą mojej gry.

Ale jak wiadomo pokerzysta powinien się cały czas rozwijać i uczyć, przyszła więc pora i na

mnie. Jeśli chciałem znacznie podnieść własną oglądalność flopów to musiałem wiedzieć jakie

szanse ma moja karta na zwycięstwo oraz czy oprócz mnie komuś te flopy jeszcze pasują. I tu

napotykamy pierwszą ważną umiejętność w grze LAG ? dobre czytanie gry i swoich

przeciwników. Bez tego nikomu nie radzę choćby próbować grać tym stylem, może to być

bowiem dość kosztowna lekcja?

Kolejna sprawa to zbudowanie sobie odpowiedniego wizerunku na stoliku lub w towarzystwie,

w którym się gra. Jeśli podczas siadania do turniejowego stolika usłyszycie z boku dyskusję w

stylu ?O rany, znowu ten świr ze mną przy stoliku? to znaczy, że wasz image jest już odpowiedni

do grania loose. Jeśli twoi przeciwnicy wiedzą o tym, że równie dobrze możesz zagrać z 6 9 off jak z AK czy parą dwójek grając za każdym razem w ten sam sposób to osiągnąłeś swój kolejny

cel ? kompletna dezorientacja graczy przy pokerowym stole. To pomoże ci w dalszej grze, a na

pewno twoich przeciwników wprowadzi w spore kłopoty. Przyzwyczajeni do faktu, że grasz tak

samo z bardzo silnym układem jak i z trzecią parą na flopie będą chętniej opłacali ci twoje nutsy.

Teraz pytanie podstawowe ? jakie karty rozgrywać? Oprócz oczywistych premium hands można

rozgrywać konektory w kolorze lub nie, dwie karty z figurą w kolorze, dwie figury, asy z blotkami

w kolorze. Ważne, żeby starać się rozgrywać takie ręce na jak najlepszej pozycji, czasem aby tą

pozycję sobie ?kupić? warto zrobić mocny raise preflop, aby wygonić z rozdania graczy będących

za nami. W zasadzie siła karty może maleć wraz z coraz lepszą pozycją w rozdaniu. I tak gracze

przy stoliku nigdy do końca nie wiedzą z czym właśnie mogliśmy wejść w rozdanie. W zasadzie

każda ręka z potencjałem jest wtedy dla nas kolejna okazją do wejścia w rozdanie.

Taktyka w grze LAG po flopie jest w miarę prosta. Zawsze atakujemy naszych przeciwników!

Nieważne czy flop nam pasuje czy nie trafiliśmy kompletnie nic i jesteśmy dalecy od zebrania

jakiegokolwiek układu. Zagranie po flopie da nam rozeznanie jaką siłę prezentują przeciwnicy.

I tutaj wracamy do pierwszego punktu ? musimy umieć ocenić przynajmniej w dużym

przybliżeniu co mają nasi przeciwnicy! Czy mają jakiegoś drawa , czy ich sprawdzenie oznacza,

że flop im pasował, a może mają po prostu dwie over karty i czekają na turn i river licząc na

swoją szansę? W grze loose ważna jest więc kolejna umiejętność ? trzeba umieć wycofać się z

rozdania. Bez sensu jest totalny blef na flopie, turnie i riverze jeśli ewidentnie widzimy, że nie

pokonamy w rozdaniu przeciwnika. Kosztuje to nas tylko sporą część naszych żetonów, a nic

na tym nie zyskujemy. Ważne jest tez przeciwko komu gramy. Jeśli naszym rywalem jest gracz

o image?u ?calling station? to blef przeciwko niemu absolutnie nic nam nie da, choćby na stole

leżał potencjalny strit, kolor czy inny układ ? będzie miał top parę albo over parę to i tak nas

sprawdzi. A my musimy czekać na moment kiedy rzeczywiście taki układ skompletujemy.

Minusem gry loose w turnieju jest na pewno duże wahanie stacka. Z własnego doświadczenia

wiem, że albo szybko odpadam z turnieju, albo jestem w nim przynajmniej na stoliku finałowym.

Zbieranie wielu małych pul nie ustrzeże nas bowiem jeśli wtopimy dużą ilość żetonów w

jednym grubym rozdaniu. Za to jedna czy dwie duże pule mogą nam dać ?amunicję? na grę w

większej ilości rozdań i szukanie swojej szansy z naszymi kartami.