Trzy etapy prowadzące do sukcesu 3

Ale co to ma wspólnego z pokerem? Wydawać by się mogło, że absolutnie nic. Ja natomiast twierdzę, ze totalnie wszystko. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że powyższe słowa to najkrótsza i najlepsza recepta na osiągnięcie świetnych wyników przy stolikach pokerowych .

??który wie, czego nie wie??

??weź, k? daj spokój! To się nie dzieje, co donkom dochodzi. I tak od ponad miesiąca ? coinflipa wygrać nie mogę, j? bereciarze??

Powyższe słowa to już nie cytat z ?Ostatniego wykładu? Randy?ego Pausch?a. To słowa, które często można usłyszeć w Hiltonie bądź Hyatt?cie, poprzedzone pytaniem ?Cześć stary, jak ostatnio wyniki w necie?? No cóż ? downswing ? zdarza się każdemu, przecież to nic dziwnego. Ale czy, aby na pewno to downswing? Czy każdą nieudaną sesję należy tłumaczyć tym, że ktoś znowu ?przyberecił?? A może coś innego jest na rzeczy?

Ludzi wypowiadających powyższe słowa można podzielić na trzy grupy:

1. Dobrych graczy rzeczywiście przeżywających downswing (chociaż prawdopodobnie forma wypowiedzi była by w tym wypadku trochę inna, słowa ?donk? i ?bereciarz? ustąpiły by miejsca ?wariancji?),

2. Przeciętnych graczy, którzy osiągnęli już w swojej pokerowej karierze kilka drobnych sukcesów, liczenie odds?ów mają w małym palcu, floating i check/raise bluff to dla nich bułka z masłem, jednak te okresy kiedy ?donkom dochodzi? skutecznie uniemożliwiają im zbudowanie solidnego bankrolla,

3. Początkujących graczy, którzy po wygraniu jednego freerolla i dwóch miejscach

w kasie w donkamencie live stwierdzili, że są już pokerowymi bogami i gdyby nie to, że ?od ponad miesiąca nie mogą wygrać coinflipa? prawdopodobnie dominowali by już najwyższe stawki on-line.

Problemem ludzi z grupy 2. i 3. nie jest pech. Problemem jest niewiedza. Ba, jest jeszcze gorzej ? oni nie wiedzą, czego nie wiedzą.

Przeciętny gracz po osiągnięciu kilku drobnych sukcesów stwierdził, że jest pokerzystą kompletnym, przestał się rozwijać, nie umie, a nawet nie chce dostrzec braków w swojej grze. Początkujący gracz nigdy nawet nie zaczął się rozwijać. Seria przypadkowych ?sukcesów?

w początkach przygody z pokerem była najgorszą rzeczą jaka mogła mu się przytrafić. Stwierdził, że mając tak ?ogromny talent? nie musi się niczego uczyć.

Co mogą zrobić przeciętny i początkujący?

Przeanalizować swoją grę, znaleźć odpowiedź na pytanie ?czego nie wiemy??

??jest gotów przyznać się do tego bez wahania??

Przeciętny i początkujący znaleźli już braki w swojej grze. Tak naprawdę znalazł je przeciętny ? okazało się, że do najlepszych jest mu ciągle bardzo daleko. W przypadku początkującego sytuacja była o tyle prostsza, że on niczego nie musiał szukać. Cała jego gra to jeden wielki brak jakichkolwiek podstaw pokera, co sprawia, że w jego przypadku najlepiej byłoby zacząć wszystko od początku.

Ale czy to już koniec? Czy na tym kończą się problemy naszych bohaterów? Nie ? tutaj dopiero zaczynają się problemy z zaakceptowaniem własnej słabości, z przyznaniem się wobec samych siebie, że najlepsi nie jesteśmy i jeszcze długo nie będziemy. To nie jest łatwe, często przyznanie się do własnej niewiedzy będzie trwać dłużej niż trwało znalezienie jej przyczyn, ale jest to konieczne, jeżeli chcemy cokolwiek osiągnąć.

??nie zamierza odejść, dopóki nie zrozumie?

Co dalej z przeciętnym i początkującym? Udało im się znaleźć przyczyny własnej słabości, udało im się je zaakceptować. Nadszedł czas na naukę. Książki, artykuły, fora internetowe, filmiki szkoleniowe, rozmowy ze znajomymi pokerzystami. Każda z tych metod prowadzi do celu. A co jeżeli przeciętny, bądź początkujący nigdzie nie znajdą odpowiedzi na swoje pytania? Być może nie znają angielskiego, nie stać ich na szkolenie pokerowe, nie mają znajomych pokerzystów?. Wtedy niezwłocznie powinni napisać na redakcja@pokertexas.pl. Pomożemy, o ile będziemy w stanie ? my też nie wiemy wszystkiego i jesteśmy na etapie ??nie zamierza odejść, dopóki nie zrozumie? i nie wierzcie nikomu kto twierdzi, że ma ten etap za sobą. Gry w pokera uczymy się całe życie i pewne jest to, że nigdy nie zrozumiemy wszystkiego. Ale chyba warto siadając następnym razem do stołu wiedzieć więcej niż inni?