Strategia turniejowa dla początkujących - Gra pre flop 2

Ideą nadrzędną, w oparciu o którą zbudowano całą strategię, jest założenie, iż należy unikać trudnych decyzji, jakie nieodmiennie towarzyszą nam po flopie. W efekcie nie będzie to oczywiście strategia optymalna, często przeciwstawiająca się bardziej zaawansowanym technikom, początkujący jednakże nauczą się neutralizować przewagę tych bardziej doświadczonych graczy i stopniowo zaczną poruszać w skomplikowanym świecie pokera turniejowego.

A zatem na czym owo neutralizowanie polega? Gracz będzie dążył do zastosowania na tyle dużego raise?u przed flopem, aby cena dla przeciwników chcących złamać jego rękę albo go wyoutplayować była (za) wysoka. Ekstremalnym przypadkiem takiego podejścia byłoby granie all-in w każdym rozdaniu, przez co inni gracze nie mieliby już żadnej szansy na pokonanie nas w grze postflop i mogliby co najwyżej czekać na wystarczająco dobrą rękę, aby nasze podbicie sprawdzić, jednakże aż tak radykalnego stylu chcemy oczywiście unikać. Będziemy więc podbijać wysoko ze starannie dobranymi rękami (o rękach startowych przeczytanie poniżej), aby zmusić naszych przeciwników do ostrożniejszej gry i czekania na lepsze karty, równocześnie jednak nie dajemy się ponieść fantazji. W efekcie w większości sytuacji, gdy decydujemy się na udział w rozdaniu, uda nam się przywłaszczyć blindy i ante bez wykładania flopa, a o to właśnie nam chodzi.

Skoro wiemy iż, musimy ustanawiać wysoką cenę za obejrzenie flopa, pora na ustalenie, jakiej wysokości ten raise miałby być. Standardowe podbicie to równowartość 3 dużych blindów, a zatem wszystko, co poniżej, będzie traktowane jako mały raise, natomiast każda wyższa kwota kwalifikuje się jako duże podbicie. Ng radzi, aby podbijać do wysokości 4-5 BB, przy czym jeżeli już zdecydujemy się na to, o ile chcemy raisować, zawsze powinniśmy trzymać się tej samej wysokości, aby zróżnicowanymi podbiciami nie zdradzić przypadkiem siły naszych rąk. Podkreślmy to raz jeszcze: w większości przypadków wolimy nie oglądać flopa z lepszymi od nas przeciwnikami, zadowalamy się natomiast kradzieżą blindów i ante.

Jeżeli dopiero zaczynamy naszą przygodę z pokerem, najlepiej otwierać pulę podbiciem do 5BB i w miarę nabywanego doświadczenia stopniowo raise ten obniżać najpierw do 4,5BB, następnie 4BB, a docelowo 3BB lub 2,5BB (tzw. strategia small ball).

Gdy tymczasem jednak ktoś przed nami już wszedł do rozdania, nasze podbicie musi być jeszcze większe! Przyświeca nam oczywiście ten sam cel: skłonić wszystkich do foldu i za wszelką cenę uniknąć podejmowania trudnych decyzji po flopie. Ng odradza zupełnie limpowanie w myśl zasady ?raise or fold preflop!? (z wyjątkiem sytuacji, gdy znajdujemy się na małym blindzie), wobec czego jeżeli mamy przed sobą jednego lub dwóch limperów i chcemy wejść do rozdania, podbijamy do 7BB, gdy natomiast jest ich 3 lub więcej, nasz raise to już równowartość 9BB. Takie podejście niesamowicie frustruje bardziej doświadczonych przeciwników, którzy wolą unikać budowania zbyt dużych pul przed flopem: w efekcie dwa razy się zastanowią, czy w ogóle warto decydować się na call!

Sytuacja zmienia się, gdy ktoś przed nami uskutecznił raise. W takim przypadku musimy oczywiście grać bardziej konserwatywnie (call nadal nie wchodzi w rachubę): jeżeli podbicie wyszło z inicjatywy gracza z wczesnej pozycji, foldujemy wszystkie ręce z wyjątkiem premium hands z założeniem, iż agresor ma rzeczywiście mocne karty. Gdy natomiast ktoś otworzył podbiciem z pozycji późnej, możemy pokusić się o reraise z małego blinda nawet z AQo zakładając, iż przeciwnik próbuje raczej ukraść blindy . W takiej sytuacji przebijamy przeciwnika aż pięciokrotnie celem zniechęcenia go do sprawdzenia naszego podbicia i późniejszego pokonania na flopie.

Wiemy już zatem, że przed flopem staramy się rozgrywać agresywnego i konserwatywnego pokera, co jednak w sytuacji, gdy nasze podbicie spotyka się z reraisem ? Jeżeli przeciwnicy zauważą, iż podbijamy tylko z dobrymi rękami, reraise?y zwykle nie będą zdarzać się tak często, jak miałoby to miejsce w przypadku, gdybyśmy grali loose, bowiem przeciwnicy będą uznawać siłę naszych kart. W efekcie, gdy mimo wszystko zetkniemy się z 3-betem, to my z kolei musimy uwierzyć, iż oponent ma mocną rękę, w której to sytuacji odpuszczamy wszystkie ręce poza premium hands (wyjątkiem jest sytuacja, w której przeciwnik gra all-in, a my mamy niewiele żetonów do dorzucenia ? gracze na short-stacku mają dużo szerszy zakres rąk, z którymi decydują się na zagranie o wszystko, dlatego warto ich w takich momentach sprawdzić). Nie próbujmy być jednak zbyt podstępni: jeżeli posiadamy AA, KK, QQ, JJ lub AK po prostu przebijamy reraise przeciwnika, przy czym gdy suma naszego przebicia miałaby stanowić 25% całego stacka, po prostu od razu zagrywamy all-in. Zasada ta obowiązuje zresztą w każdej sytuacji: gdy nasz raise otwiera rozdanie/ma na celu wypłoszenie limperów/jest reakcją na podbicie przeciwnika i stanowi jedną czwartą wszystkich żetonów, od razu wysuwamy je wszystkie na środek, pozbawiając się tym samym konieczności podejmowania trudnych decyzji.

A teraz pora wreszcie na ustalenie, z którymi rękami będziemy grać.

Wczesna pozycja, brak ante: pary od 77 wzwyż, AQ, AK

Wczesna pozycja, ante już obowiązuje: wszystkie pary, AK, AQ, AJ, KQ, wszystkie karty suited od dziesiątki począwszy

Średnia pozycja, gdy nikt nie wszedł jeszcze do rozdania: wszystkie pary, AK, AQ, AJ, KQ, wszystkie karty suited od dziesiątki począwszy

Średnia pozycja, gdy ktoś przed nami zlimpował: pary od 77 wzwyż, AK, AQ

Średnia pozycja, gdy ktoś przed nami podbił: AA, KK, QQ, JJ, AK

Późna pozycja, gdy nikt nie wszedł jeszcze do rozdania: wszystkie pary, AK, AQ, AJ, KQ, wszystkie karty suited o dziesiątki począwszy, T9s, 98s, 87s, Ax suited

Późna pozycja, gdy ktoś przed nami zlimpował: pary od 77 wzwyż, AK, AQ

Późna pozycja, gdy ktoś przed nami podbił: AA, KK, QQ, JJ, AK

Mały blind ? z większością rąk wymienionych wyżej jedynie callujemy, podbijamy natomiast z: AA, KK, QQ, AK, JJ, TT, 99, AQ; możemy również spróbować podbić z bardziej spekulatywnymi rękami, jeżeli czujemy się dostatecznie pewni (jednakże zrzucenie tych rąk przez początkującego gracza nie będzie błędem): wszystkie konektory w kolorze, wszystkie gapery w kolorze typu T8s, wszystkie two-gap konektory w kolorze typu T7, Kx suited, Qx suited

Mały blind vs duży blind ? gdy wszyscy pozostali gracze sfoldują, do wyżej podanych rąk do raisowania dołączamy każdego asa oraz ręce, z którymi raisowalibysmy z późnej pozycji

Duży blind vs mały blind ? jeżeli wszyscy sfoldowali, a mały blind jedynie wyrównał, raisujemy z tymi wszystkimi rękami, z którymi raisowalibyśmy będąc na małym blindzie, gdy gracze przed nami spasowali

Gra na short stacku ? jeżeli nasz otwierający raise miałby reprezentować 25% całego stacka, gramy all-in ze wszystkimi rękami, z którymi podbijamy z późnej pozycji