Turnieje Sit and go 2

Jednostolikowe turnieje dla wielu graczy są początkiem od którego zaczynają oni budować swój bankroll. Z tego powodu ale także z powodu struktury wypłat sposób rozgrywania tych turniejów jest zupełnie inny niż turniejów wielostolikowych. O ile w tym drugim przypadku nie powinniśmy martwić się tym, żeby wejść do miejsc płatnych tylko powinniśmy walczyć o jak najlepszą pozycją do walki o TOP-3 turnieju o tyle w turniejach sit and go naszym głównym celem powinno być uplasowanie się po prostu w miejscach płatnych.

Struktura wypłat

Różnica w wyznaczaniu sobie celu wynika z innej struktury wypłat. W turniejach gdzie gra kilkaset osób różnica pomiędzy najniżej płatnym miejscem a miejscami w TOP-3 jest olbrzymia. Dlatego lepiej raz zająć miejsce w ścisłej czołówce niż 10 krotnie być na ostatnich miejscach płatnych. Przykładowo w turnieju z wpisowym $10, w którym zagrało 850 osób płatnych mamy 81 miejsc.

• za 81 miejsce wygrana wynosi &17
• za 9 miejsce $131
• za 3 miejsce$765
• za 2 miejsce $1,191
• za 1 miejsce $2,127

W turnieju sit and go z wpisowym $10, w którym gra 9 osób struktura wypłat wygląda następująco:

• 3 miejsce - $18
• 2 miejsce - $27
• 1 miejsce - $45

Z powyższych przykładów łatwo zauważyć, że w turnieju sit and go różnica pomiędzy najniżej płatnym miejscem a zwycięzcą to zaledwie niecałe $30 co jest równe 3 wpisowym do takiego turnieju. Natomiast różnica między miejscem trzecim (najniżej płatnym) a miejscami niepłatnymi to $18, czyli mniej więcej dwa wpisowe. Dlatego w odróżnieniu od turniejów MTT (multi-table tournaments), gdzie różnica w wypłatach między poszczególnymi miejscami sięga kilku tysięcy procent, w turniejach sit and go naszym celem powinno być zdobywanie jak największej ilości płatnych miejsc a niekoniecznie ich wygrywanie.

Jaki jednak z tego płynie wniosek dla naszej strategii gry w takim turnieju?

Pewne jest jedno nasza strategia będzie zupełnie inna niż w turniejach wieloosobowych. Nasza gra w turniejach zależeć powinna od dwóch podstawowych czynników:

• struktury wypłat
• struktury blindów i wielkości stacka

Pierwszy czynnik omówiliśmy powyżej i ze struktury wypłat wynika, że powinniśmy grać tak, żeby dostać się do miejsc płatnych nawet kosztem ograniczenia swoich szans na wygranie turnieju.

Turnieje sit and go charakteryzują się tym, że są turniejami szybkimi co oznacza, że mamy stosunkowo niewielki stack i dość szybkie bllindy. Najczęściej spotykaną strukturą takich turniejów jest 1,500 żetonów na start i blindy rosnące co 10 minut. Co z tego wynika dla naszej gry?

Tight - Czy to najlepszy pomysł?

Tutaj przechodzimy do sedna sprawy. Kilka dni temu na portalu www.poker1.pl, z którym mam przyjemność współpracować, ukazał się artykuł warszawskiego pokerzysty "Zbrocha". Artykuł ten dotyczył właśnie strategii gry w turniejach sit and go. Muszę przyznać, że całkowicie nie zgadzam się z jego autorem. Ale jako, że nikt nie ma patentu na najlepszy sposób rozgrywania takich turniejów to myślę, że czytelnicy pokertexas po porównaniu tych dwóch artykułów będą w stanie wyciągnąć co najlepsze z obu strategii i dzięki temu poprawić swoją grę w turniejach sit and go.

Gdzie więc leży podstawowa różnica pomiędzy moim podejściem a propozycją "Zbrocha"? To co proponuje "Zbrochu" to jest dokładnie to co ja proponowałem jako najlepszą strategię turniejową w turniejach MTT w jednym z ostatnich numerów Card Player Polska. Czyli w początkowej fazie gramy ostrożnie, wręcz zachowawczo dbając o to, żeby żetonów nie stracić a na później zostawiając problemy związane z kumulowaniem żetonów. Uważam jednak, że specyfika turniejów sit and go wymaga od nas zupełnie innego podejścia niż do turniejów MTT.

Tanie flopy okazją do szybkiego zysku

Ze względu na szybko rosnące bindy i to, że przy blindach 50/100 a już przy 75/150 na pewno gra toczyć się będzie na stole shorthandowym (pozostanie w grze 5-6 osób) musimy stosunkowo szybko zebrać odpowiednią ilość żetonów, żeby w późniejszej fazie turnieju mieć odpowiednią swobodę gry. Dlatego w początkowej fazie nie zalecam gry tight. Uważam, że będąc na pozycji powinniśmy starać się z każdą racjonalną ręką oglądać w miarę tanie flopy. Dlatego powiniśmy wchodzić do gry z każdymi suited connectorami, z wyokimi connectorami, z każdym A-x w kolorze i z kartami typu K10 suited. Oczywiście grając w ten sposób musimy być pewni swoich umiejętności gry po flopie i nie zapędzać się w kosztowne rozdanie gdy trafiamy tylko top parę ze słabym kickerem. Mając na ręku 9-7 i trafiając flop 9-4-2, musimy wiedzieć kiedy się wycofać jeśli pula niebezpiecznie rośnie. Jednak gra w taki sposób i obejrzenie wielu flopów na pierwszych dwóch poziomach blindów nie będzie nas kosztować zbyt drogo a być może uda nam się trafić wymarzony układ i szybko podwoić swój stack. A to powinno być naszym głównym celem, podwojenie stacku przed decydującą rozgrywką o wejście do miejsc płatnych. Jeśli nam się to nie uda to w pewnym momencie przy blindach 75/150 i 5 osobach w grze, mając stack 1300 będziemy zmuszeni do zagrań pozycyjnych, które będą powodowały, że staniemy się pot commited.

Z tego też powodu, nawiązując do przykładu "Zbrocha" wolę w początkowej fazie zlimpować z późnej pozycji A10 i po flopie A55, zdecydować na allina z jednym graczem, niż czekając na upragnioną silną rękę przed flopem doprowadzić do sytuacji, że przy blindach 75/150 będę grał allina z Q10 albo A2 bo zmusi mnie do tego sytuacja.

Agresywnie i ryzykownie na początku

Podsumowując uważam, że w początkowej fazie turniejów sit and go powinniśmy starać się oglądać wiele flopów i zbudować szybko duży stack. Z tego też powodu powinniśmy bardzo agresywnie rozgrywać wszelkie premium hands. W początkowej fazie turniejów sit and go całkowicie bezcelowe jest według mnie stosowanie wszelkiego rodzaju slow play. Będąc na pozycji powinniśmy też bardzo agresywnie rozgrywać dobre drawy. Dzięki takiej grze w wielu turniejach, kiedy gra wkroczy w końcową fazę będziemy mieli zapewniony odpowiedni komfort w walce o spełnienie naszego celu, czyli wejście do miejsc płatnych.

Wszystko to co powyżej opisane dotyczy koncepcji gry w początkowej fazie turniejów sit and go.

Jak grać w końcowej fazie?

Tutaj nasza gra będzie zależała od naszego stacka oraz stacków naszych rywali. Możemy przyjąć 3 standardowe sytuacje, w któych bedziemy się znajdować w końcowej fazie. (Przyjmijmy, że końcowa faza ma miejsce przy 5 graczach i blindach 75/150 lub 100/200).

• Nie udało nam się zbudować stacka i jesteśmy w tej fazie gry z 1,200 żetonami. Blindy wynoszą 100/200 co oznacza, że nasze M wynosi zaledwie 4. Biorąc pod uwagę, że w grze jest tylko 5 graczy nasze efektywne M jest jeszcze niższe. Jedyne co nam pozostaje w tej sytuacji to gra allin lub fold. Ja gram w takiej sytuacji allin z każdą parę i z jakąkolwiek jedną wysoką kartą (K-9, A-4 itp.). Pamiętać musimy o tym, że lepiej jest grać allin jako pierwszy niż samemu sprawdzać allina, dlatego gramy allin prawie zawsze wtedy gdy jesteśmy na pozycji a do nas wszyscy spasowali. Czasami agresywna gra dużych stacków może nas pozbawić tej szansy wtedy musimy zdecydować się albo na wejście allinem z marginalną ręką albo na zagranie allin samemu gdy jesteśmy na pozycji UTG (under the gun). Którego z tych zagrań byśmy jednak nie wybrali to zdajemy się na szczęśliwy układ kart i jest to sytuacja, której staramy się za wszelką cenę uniknąć.
• Druga typowa sytuacja ma miejsce wtedy kiedy udało nam się podwoić swój stack i mamy około 3,000 żetonów. W grze bierze udział jeszcze jeden gracz, który ma również około 3,000 żetonów, chiplider z 4,500 żetonów i dwóch shortstacków, którzy mają mniej niż 1,500. W tej sytuacji naszym głównym celem powinno być przetrwanie do miejsc płatnych. Dlatego w odróżnieniu do turnieju MTT gdzie w tym momencie byśmy grali najbardziej agresywnie tutaj musimy dokładnie kontrolować każde nasze zagranie. Różnica pomiędzy odpadnięciem na 5 czy 4 miejscu a zakończeniem turnieju na 3 miejscu jest prawie taka sama jak pomiędzy 3 miejscem a zwycięzcą, dlatego gramy uważnie ale nie pasywnie. Zbyt pasywna gra mogłaby spowodować, że po zaledwie kilku rozdaniach nasz stack dramatycznie się skurczy. W tej sytuacji nie limpujemy, jeśli chcemy zagrać w rozdaniu to podbijamy wywierając presję na innych graczy. Przy czym musimy pamiętać, że staramy się raczej nie atakować blindów chiplidera, a atakując blindy shortstacków pamiętajmy o tym, że każdy nasz raise może zmusić nas do sprawdzenia allina takiego gracza.
• Trzecia sytuacja jest najbardziej komfortowa kiedy to my mając około 5,000 żetonów jesteśmy chipliderem. Wywieramy wtedy ciągłą presję na innych graczy. Jeśli zauważymy, że grają oni mocno pasywnie da nam to możliwość zebranie sporej ilości żetonów w zasadzie bez walki. Pamiętajmy, że w tej fazie gry już nikt nie chce odpaść i raczej inni gracze nie będą chcieli ryzykować całego swojego stacku przeciwko chipliderowi. Dlatego atakujemy blindy średnich stacków z praktycznie każdą kartą. Natomiast pamiętając o tym, że gracze z małą ilością żetonów są "postawieni pod ścianą" i mogą wykonać jakiś desperacki ruch, atakując ich blindy traktujmy karty bardziej selektywnie. Przykładowo jeśli mamy rękę 10-2 to nadaje się on tak samo jak każda inna do zaatakowania blinda gracza, który ma 2,500 żetonów. Jednak jeśli podbijemy z tą ręką do 600 i shortstack odpowie nam allinem za 1,100 będziemy zmuszeni dorzucić do puli jeszcze 500, a tego raczej byśmy nie chcieli. Dlatego musimy pamiętać, że czasami shortstackowi lepiej odpuścić jednego blinda niż go bezsensownie podwoić i pozwolić mu wrócić do gry.
  

Podsumowując gra turniejów sit and go nie jest łatwa. Ze względu na szybki czas rozgrywania takiego turnieju nasza gra musi dość szybko i często ulegać gruntownym modyfikacjom. Mam jednak nadzieję, że powyższy tekst pomoże Wam wybrać własną optymalną strategię i osiągać satysfakcjonujące Was wyniki.

Paweł